Dyrektywa azotanowa ue

Dyrektywa ATEX w polskim systemie prawnym została wprowadzona 28 lipca 2003 roku. Przenosi się do wyrobów przeznaczonych do książki w przestrzeniach, które zagrożone są wybuchem. Przedmiotowe produkty muszą spełniać ostre wymagania wznoszące się nie wyłącznie do bezpieczeństwa lecz też do opieki zdrowia. Dyrektywa ATEX zawiera procedury oceny zgodności.

W istotę przepisów omawianego aktu normatywnego poziom bezpieczeństw, a także połączone z tym jakieś procedury oceny w decydującej mierze uwarunkowane są od stopnia zagrożenia środowiska, w którym określone danie będzie grało. Dyrektywa ATEX określa rygorystyczne wymagania jakie musi wykonywać dany produkt, by mógł być używany w przestrzeniach zagrożonych wybuchem. Ale o jakie strefy chodzi? Przede wszystkim mowa tutaj o kopalniach węgla kamiennego, gdzie jest bardzo duże prawdopodobieństwo wybuchem metanu czy pyłu węglowego.

Dyrektywa ATEX posiada szczegółowy podział urządzeń na grupy. Jest ich dwie. W liczbie grupie uważają się urządzenia, które podaje się w podziemiach kopalni także na powierzchniach, jakie potrafią stanowić zagrożone wybuchem metanu. Druga część odnosi się do urządzeń, które stawia się w drugich miejscach, a które mogą istnieć zagrożone atmosferą wybuchową.

Niniejsza dyrektywa wyznacza zasadnicze wymagania ogólne dla ludziach urządzeń postępujących w powierzchniach zagrożonych wybuchem metanu/pyłu węglowego. Oraz bardziej szczegółowe wymagania można z możliwością odkryć w częściach zharmonizowanych.

Należy mieć, że urządzenia przyjęte do czynności w okolicach zagrożonych wybuchem winnym stanowić oznaczone znakiem CE. Za znakiem należy podać numer identyfikacyjny jednostki notyfikowanej, który winien stanowić oczywisty, widoczny, mocny i prosty.

Jednostka notyfikująca bada cały system ochrony lub jedno dania w końca zapewnienia zgód z obecnymi wzorami i oczekiwaniami dyrektywy. Należy dodatkowo pamiętać, że z dnia 20 kwietnia 2016 r. obecną dyrektywę zastąpi nowa informacja ATEX 2014/34/UE.