Zaburzenia psychiczne okresu dojrzewania

posnet thermal

Cyklotymia jest określana, jak małe zaburzenie psychiczne, określane i jako stan depresyjny, który zawsze zwykle nie wymaga leczenie farmakologicznego. Cyklotymia często porównywalna jest do dystymii, jednak oba schorzenia psychicznie dość mocno się z siebie różnią.

Zaburzenie psychiczne W poniższym artykule skoncentrujemy się na dokładnym zaprezentowaniu, czym stanowi przedstawiona anomalia psychiczna. Zaczynając więc od początku, cyklotymia jest zaburzeniem psychicznym. Może stanowić czynnikiem jadącym do stworzenia choroby afektywnej dwubiegunowej. Jej poznanie jest możliwe zazwyczaj w wczesnej i trzeciej fazie życia człowieka, miesza się zazwyczaj z nadużywaniem alkoholu i doprowadza do wysokiej destabilizacji w mieszkaniu społecznym.

Leczenie Oczywiście, wykryta cyklotymia powinna stać już poddania leczeniu. Jednak, jak wspomniano wcześniej, nie będzie więc stricte leczenie farmakologiczne, zbliżone do środka działania depresji, bowiem podawane preparaty będą tworzyły często zadanie stabilizujące nastrój, a dopełnieniem działania będzie psychoterapia.

Fazy Zapadnięcie na cyklotymię charakteryzuje się uciążliwymi zmianami nastroju. Ważna ją wydać na dwie fazy:

Faza subdepresji, na którą skupiają się: abulia, czyli problem z podejmowaniem decyzji, apatia, spadek libido oraz permanentne zmęczenie i problemy z kolekcją, zaburzenia łaknienia, bezsenność, ciągłe poczucie pustki, smutku oraz minusa wsparcia, nieumiejętność odczuwania przyjemności, zaniedbywanie się, brak energii, pesymistyczne wiedzy i wycofanie społeczne. Faza hipomanii, czyli dobry humor, wesołość, euforia, wysoka samoocena i pewność siebie, wzmożony popęd seksualny, pobudzenie psychoruchowe i ograniczone zapotrzebowanie na sen, gonitwa myśli, słowotok, spadek zdolności analitycznego myślenia, kłopoty z uwagą uwagi, siła i wrogość, poczucie mocy oraz entuzjazm, podejmowanie ryzykownych zachowań, urojenia.

Choroba ta zwykle pojawia się u kobiet, które odpowiadają na dwubiegunowość. Gra tym wpływ są także takie czynniki jak wysoki poziom kortyzolu, niski poziom serotoniny, jak i też stresujące sytuacje. Też znacznie ważny nacisk posiadają ponad wykształcenie i środowisko, w której występują potencjalnie chorujące osoby.